روز از نو

یادداشت‌ها و گفتاره‌های خارج از چارچوب

روز از نو

یادداشت‌ها و گفتاره‌های خارج از چارچوب

طبقه بندی موضوعی

جمعه, ۷ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۳:۰۳ ب.ظ

آزادی بیان،میشه یا نمیشه؟

جمعه, ۷ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۳:۰۳ ب.ظ

الیور استون برای جشنواره فیلم اومده ایران و گفتگوی خیلی جذابی با نادر طالب‌زاده داشته. کارگردانی با سه اسکار و یازده نامزدی اسکار که به معرفی نیازی نداره. قبلا توی این پست، کوتاه از فیلم جوخه‌ش نوشته بودم. سه گانه‌ی محشر کبرایی که درباره جنگ ویتنام ساخته و فیلمای موندگار صورت‌زخمی،جی‌اف‌کی و قاتلین بالفطره رو تقریبا همه دیدیم و لذت بردیم. همین جا ازش تشکر میکنم که رک و راست گفت از جایزه گرفتن فیلمای ایرانی(با سناریوهای تکراری) توی جشنواره‌های خارجی تعجب میکنه. اما بیشتر از حضور الیور استون توی ایران،حرفای سیاسیش بود که سرتا پا همه رو غافلگیر کرد. با چندتا عبارت ساده و نمکین؛ انتخابات،دموکراسی،دولت، سیاست‌ها و تقریبا سرتا پای حاکمیت آمریکا رو زیر سوال برد. گفت که ایران مرکز خاورمیانه‌ست و حکم جایزه رو برای آمریکا داره. از جنگ‌طلبی‌های بی‌پایان و چشم‌داشت به نفت کشورها و سیاست تغییر در رژیم‌های هدف و شنود شدن تمام رئیس‌جمهورها گفت، و اینکه رسانه‌های آمریکا به شکل یک‌پارچه‌ای همون چیزی رو میگن که دولت پنهان آمریکا میخواد. گفت که تغییر رئیس جمهور توی آمریکا کاملا تشریفاتی انجام میشه. و هیچ تغییری ایجاد نمیشه مگر در راستای سیاست‌های پنتاگون و سیا. و البته؛ اعلام کرد «من و خیلی‌ها بیداریم! چون کشورمون رو دوست داریم». همه‌ی این صحبت‌ها زنده از تلویزیون ایران پخش شد. و منم مثل شما همین سوال برام پیش اومد؛ یعنی الیور به خونه‌ش توی نیویورک سیتی میرسه؟ و جواب رو هم میدونیم؛ نه تنها به خونه میرسه، بلکه با آزادی کامل، سفر و مستندسازی رو ادامه میده. در حالی که ما اینجا طوفان توئیتری داشتیم درباره واکنش جعفرپناهیِ ممنوع الخروج به صحبتای الیور استون و بحث آزادی بیان(بگذریم که استون گفت اصلا پناهی رو نمیشناسه)، حین صحبتای استون می‌گفتم مدینه فاضله همینه، بدون ترس و البته با افتخار، سیاست‌های کشورش رو زیر سوال می‌بره و خیالش راحته سانسور،ممنوع‌الکار یا ممنوع‌الخروج نمیشه. و ای کاش جمهوری اسلامی هم همین بود! اما وقتی استون در انتهای صحبتاش گفت فلان مجری معروف رو از CNN اخراج کردن چون اثرگذار بود و بعد از اون فقط ژنرال و نظامی آمریکایی میاوردن، و وقتی گفت من قدرت و نیت چهره شدن در سیاست آمریکا رو ندارم و صرفا به فکر اثرگذاری فیلمام هستم متوجه شدم داستان، معمایی‌تر از چیزیه که ذهن من می‌فهمه. حتی الیور استون علیرغم اعلام بیداری، اسیر سیاست پیچیده و هوشمندانه‌ای شده. اونم مثل بقیه فیلمسازای آمریکایی اجازه داره بسازه،بفروشه،حرفشو بزنه،اسکار ببره، چون قدرتِ بالای سرش میدونه این روند، تغییری در قدرت حاکم ایجاد نمیکنه،بلکه برعکس،مدینه فاضله رو به دنیا معرفی میکنه! اما تجربه نشون داده اگه روندی قدرت تغییر داشته باشه، بدون معطلی حذف یا کم رنگ میشه. مثل اتفاقی که برای مایکل‌مور و فیل‌دنی افتاد.

اگه تا الان توی دلتون نگفتید چشم بسته غیب گفتی؛ حرفمو تموم کنم. علی القاعده دلیلی ندارم از سانسور و مقابله با آزادی بیان و عقیده دفاع کنم، اما سیاست «هدف وسیله را توجیه میکند» رو مذموم‌تر از اون میدونم. و نمیدونم توی این جهانی که ساختیم، اصلا ممکنه سیاست سومی وجود داشته باشه؟

نمایی از فیلم محشر کبرای Born on the Fourth of July ، از الیور استون.

نظرات  (۱۶)

حیف نبود که نمی خواستید بنویسید؟:)
پاسخ:
نه :)
معمولا در ایران آزادی بیان اینه که رئیس و سیاست های غلط قبلی رو نقد کنی و هی رئیس و سیاست های قبلی و کسی نیست بپرسه آیا ما سیاست های درست هم داشتیم
ممنون
پاسخ:
خواهش میکنم.
۰۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۶:۱۴ نیوشا یعقوبی
کلاااا هیچ جا آزادی بیان واقعی و صد در صدی نداریم :) و با این اوضاع هم بهتره به فکر یه جور بمب فیزیولوژیکی بود برای از بین بردن سیاستمدارای بی خاصیت
پاسخ:
:)) درصد خشانت بعد از سفر چین رفته بالاها!
۰۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۶:۱۶ واقعیت سوسک زده
همینکه بر گشته گفته فیلمهای ایرانی کسل کننده هستند و نمیدونم چرا تو جشنواره های خارجی جایزه می گیرند ازش تشکر می کنم . سیلی بود بر روشنفکرنماهای غربزده ی بیسواد پرمدعا ...
آخییییش :)
پاسخ:
D:
۰۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۷:۰۰ نیوشا یعقوبی
شاید کار عقرباست :))
مثل مرد عنکبوتی که بعد نیش عنکبوت تغییر کرد منم بعد خوردن عقربا زهردار شدم :)) 
پاسخ:
:|
دور از جون البته!
مشکل اینجاست که مملکت ما همین سیاست‌های ظاهرسازی رو هم نداره معلوم نیست چه خبره اصلا، یکی که مردم جزء آدم حسابش نمیکنن میاد یه حرفی میزنه فردا ممنوع‌التصویر میشه اون وقته که بولد میشه و مردم میرن ببینن چی گفته و از اونجایی که خیلی ها فقط مخالفن حتی اگه طرف چرت‌ترین حرف‌ها رو هم زده باشه ازش دفاع میکنن و هی بیانیه و توییت و ... میزنن همین میشه یه موج جدید مخالفت، اون وقت امریکا صدتا حرف میزنن هیچی نمیشه مردم هم میگن ببین چقدر اونجا همه چی گل و بلبله! 
+ از معایب تلویزیون ندیدن اینه که اگه شما نمی‌گفتید من اصلا نمی‌دونستم‌چه خبره، کی اومده و چی گفته:)
پاسخ:
منم همینو میگم. بودن این سیاست خوبه و راضی کننده؟
فحش و دعوا و توهین هیچ وقت خوب نیست اما انتقاد و اعتراض سازنده است که متاسفانه یه حدودیش رو مردم بلد نیستن،یه حدود زیادیش هم دولت و حکومت اجازه نمیده، اینجا یکی به ارکان حکومت و اقایون بگه بالای چشمت ابروئه فردا باهاش برخورد میشه و هیچ وقت هیچی درست نمیشه فقط صورت مسئله ها پاک میشه،اما خب به نظرم این سیاست ظاهریش هم خوبه حداقل.
پاسخ:
پس در بهترین حالت، فرقی نخواهیم داشت با اونا. ضمن اینکه دست حکومت برای اجرای سیاست‌های سلیقه ای خودش بسیار بازتر میشه.
مارک گلن (Mark Glenn) نظریه‌پرداز و تحلیل‌گر ارشد مسائل سیاسی آمریکا وقتی به ایران آمده بود بعد از اتمام حرف هاش گفت ممکنه مانع برگشتم به آمریکا بشن و خیلی محتاتانه صحبت می کرد و این ترس در وجودش بود.

مستند expelled  رو هم ببینید.

در اونجا شعار و نقابی از آزادی بیان هست و با تکرار این شعار انگار ماهم باورمون شده در اونجا آزادی واقعیت داره. در صورتی که حقیقت این نیست.
پاسخ:
اتفاقا الیور استون هم تا حدی از ترسیدنش صحبت کرد...حالا ببینیم سرانجامش چی میشه :)) 
ممنون بابت معرفی
آزادی بیان تو همه کشورها در محدوده‌ی خط قرمزهای اون کشوره. اینجا تقریبا همه چی بالاخره خط قرمز یکی هست، واسه همین مقابله میشه باهاش. ولی مثلا امریکا خط قرمزش اسرائیله، که وقتی کسی واردش بشه،.... . مثلا ونسا ردگریو وقتی رو سن اسکار از اسرائیل صحبت کرد و به صهیونیزم اعتراض کرد، بیست سال ممنوع‌الکار شد.
پاسخ:
الیور توی همین گفتگو میگه یه زمانی مدام تظاهرات داشتیم ضد جنگ و سیاست های روز‌. اما الان خبری نیست. همه راضی و حتی خوشحالن. از مدیریت قوی رسانه می‌گفت که ذهن ها رو کنترل کرده.
ولی نمی‌دونستم ونسا ممنوع الکار شده بوده. فقط شنیده بودم حسابی توپیدن بهش و علیه ش موضع گرفتن. 
الان نود درصد جالب توجه شدن فرمایشات این آقا تو کشور ما آزادی بیان وجود داشتن اونور و سالم به خونه اش رسیدن و ادامه دادن کارش با آرامش نیست، بلکه حرفاش به مزاج خیلی ها خوش میاد برا اونه :|))
پاسخ:
آره خب قربتا الی الله که دعوتش نکردیم بیاد :)) ولی بازم غافلگیری داشت حرفاش. خیلی صریح و راحت بود،خیلی!
۰۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۰:۱۵ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
کدوم نظام حاکم رو میشناسید که آزادی بیان رو وقتی در جهت تضعیف منافعش باشه، قبول داشته باشه؟!
پاسخ:
نیازی به قبول داشتن نیست. اصل اینکه هرکسی بتونه حرفش رو بزنه مهمه. اینکه حکومت‌ها این اصل پذیرفته شده رو چجوری باهاش سر میکنن مسئله‌ست.
۰۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۰:۲۴ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
معمولا مقابله می کنند! 
اگه حرفی از خط قرمزهاشون رد بشه ساکت نمی شینند!
پاسخ:
دوستانم گفتن دایره خط قرمزهای ما زیادی وسیع و بزرگه. یکی دوتا دیگه سه تا فوقش :)) 
سلام اقا. مرسی از یادداشتت..
صورت زخمی از دی پالما نبود؟
پاسخ:
سلام . قربون شما. 
بله، فیلمنامه از الیور استون بود . 
سلام
راستش اون فکری که گفتید رو کردیم ولی در مورد حرفای این آقا.
یاد این شعر افتادم: 
از کرامات شیخ ما اینست
شیره را خورد و گفت شیرین است.
در مورد حرفای شما هم باید بگم دقیقا توهم آزادی چیزیه که هست و نه خود آزادی. 
پاسخ:
سلام
در مورد حرفای منم همین شعر مناسب بود :))
۰۸ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۵:۰۰ مهدی صالح پور
نکته ای که وجود داره اینه همین بازیِ رسانه‌ای رو هم رعایت نمی‌کنیم. با ممنوع الخروجی امثال پناهی پیامی به دنیا مخابره می‌کنیم که با فیلم‌های به شدت ضعیف و بدِ این آدم، پایه‌های اقتدارمون شل میشه.
پاسخ:
نمیدونم معیار چیه! هرچی هست اصلا هوش کافی پشتش نیست.
نه نبود اگه بود میگفتم منتها هرچه قدر هم یه فیلم خوش ساخت باشه در انتها یه فیلمه و تموم میشه.نباید در اون غرق شد و نباید اصول اساسی زندگی واقعی رو بر اون اساس نوشت. توهم هم همین طوره. هرچه قدر هم بین آدمای متوهم زندگی کنیم و دنیا رو آدمای توهم زده پر کرده باشه باز هم برد با کسیه که واقعی فکر کنه.آزادی ای که سران استکبار ایجاد کنن فقط توهم آزادیه و نباید در اون غرق شد. 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">